Van een bevriende psycholoog kreeg ik de tip om eens een boek van Rene Diekman op te zoeken.
Via een tweedehands winkel heb ik nu een boek uit 1950 over geheugentraining.
Ook heb ik van Coach Joe uit Ierland wat andere oefeningen gekregen.
Speedcards wordt een beetje saai en al zit ik nog maar op de 7 minuten in plaats van de 5, ik heb het gevoel, dat er voorlopig niet heel veel meer gaat gebeuren. (Ik moet eerlijk zeggen, dat ik 7 minuten ook al heel goed vind, hetgeen vast de reden is, dat er niks meer gebeurd.)
Ik ben me dus weer breder aan het oriënteren. Ik zou wel iets willen doen met feiten bij mensen onthouden. Ook is er een trucje waarbij je de dag (maandag, dinsdag, etc.) kan vinden bij een bepaalde datum. Om dat te kunnen toepassen, moet je een hoop onthouden en flink wat rekenen.
Een van de dingen die ik meenam uit het boek van Diekman was een verklaring, waarom mensen of vinden dat ze een slecht of een goed geheugen hebben. Er lijkt niet veel tussen te zitten.
Dit komt omdat je als je als kind moeilijk dingen onthoud, je te kampen krijgt met stress, de volgende keer dat je dingen moet onthouden. Andersom werkt het ook: gaat het lekker, dan krijg je juist een ontspannen gevoel.
Toch vind ik het een beetje typisch, ik heb juist wel een beetje spanning nodig, om goed te presteren met mijn geheugen. Ik denk daarom dat het meer gaat om een gevoel van Flow dat zichzelf versterkt.
Als je jezelf precies genoeg uitdaagt, gaat het beter, wil je te hard, dan krijg je stress en wil het juist niet meer. Het is daarom handig je eigen stressbestendigheid te kennen en om een methode te kiezen, die flexibel is qua tempo.
Posts tonen met het label speedcards. Alle posts tonen
Posts tonen met het label speedcards. Alle posts tonen
maandag 3 februari 2014
maandag 23 december 2013
Memoriad Speedcards oefening.
Het vertelt je genadeloos, hoeveel je goed en fout hebt en geeft je een score volgens een vaste rating.
Ik had het vroeger wel geprobeerd, maar was niet snel en accuraat genoeg om uberhaupt een score te hebben. Nu dus wel. Dan is het opeens leuk.
Al is een goeie tip: doe het niet met een touchpad, dan klik je te gemakkelijk dubbel en sla je soms een kaart of een memorisatie over. Ik denk dat ik 3 kaarten echt niet meer wist, maar in het overzicht staan er vijf.
Overigens bij twijfel overslaan werkt goed, anders was ik bij kaart 6 al 'af' geweest en had zich dat vertaald in mijn score. Het telt namelijk tot de eerste foute kaart.
De echte regels zijn akelig uitgebreid, dus het bepalen van de beste tactiek is lastig.
Kijk zelf maar op: http://www.memoriad.com/speedcards.asp.
Je hebt wel Flash nodig, dus het werkt niet op een i-Pad, maar de meeste PC's hebben dat nog steeds geïnstalleerd staan. Lukt het niet, hem te openen, dan staat er meestal een link, waar je de flash-player kunt downloaden.
Dit was voor mij de eerste keer, dat ik het programma gebruikte in meer dan zes maanden. Fijn om te zien, dat ik vooruit ben gegaan. Frustrerend, dat mijn tijd nu weer hoger ligt, maar misschien is dat gewoon wennen. Ik zal vaker proberen te oefenen met dit programma. Ook in verschillende settings, want nu zat Tim een druk spelletje naast me te spelen. Dat scheelt toch in concentratie, vrees ik.
Maar wie weet hoe stressvol de omstandigheden bij de memoriad zijn. Vreemde omgeving, veel indrukken en natuurlijk prestatiedruk. Kortom, oefenen MET afleiding en zonder.
maandag 2 december 2013
Ik ben competitiever ik dacht
Joe uit Ierland meldde mij twee dingen:
1. De memoriad is in 2016 in de USA. Niet in Turkije.
2. Hij zat al op 5 minuten voor de speedcards.
GRRR!
Hij is later begonnen met trainen en is eerder waar hij wilde wezen. Dat kan ik natuurlijk niet op me laten zitten. Ik vond het eerst demotiverend, dat het hem zo makkelijk leek te lukken, nu begin ik het anders te zien.
Ik had misschien wel een schop onder mijn kont nodig. Ik was zo aan het genieten van het feit dat ik het kon, dat ik mijn doel uit het oog verloor.
Goed, 5 minuten speedcards hier kom ik.
Overigens zag ik op Discovery een Amerikaanse wedstrijd, waarbij met in 5 minuten twee pakken kaarten moest leren! De reigning champion deed dat in 26 seconden.. Over demotiverend gesproken. Gelukkig maakte hij een fout op kaart 30 ofzo. Had ik het rustig aangedaan en me niet laten opfokken, dan had ik hem dus kunnen verslaan!
Dus na het bereiken van de 5 minuten zijn er nog meer dingen om op te letten. Je niet laten overdonderen bijvoorbeeld. Ook zijn er nog genoeg andere onderdelen om te tackelen, wil ik enige kans maken.
Dus HUP Hjalmar! Doe ff die vijf minuten en verder...
1. De memoriad is in 2016 in de USA. Niet in Turkije.
2. Hij zat al op 5 minuten voor de speedcards.
GRRR!
Hij is later begonnen met trainen en is eerder waar hij wilde wezen. Dat kan ik natuurlijk niet op me laten zitten. Ik vond het eerst demotiverend, dat het hem zo makkelijk leek te lukken, nu begin ik het anders te zien.
Ik had misschien wel een schop onder mijn kont nodig. Ik was zo aan het genieten van het feit dat ik het kon, dat ik mijn doel uit het oog verloor.
Goed, 5 minuten speedcards hier kom ik.
Overigens zag ik op Discovery een Amerikaanse wedstrijd, waarbij met in 5 minuten twee pakken kaarten moest leren! De reigning champion deed dat in 26 seconden.. Over demotiverend gesproken. Gelukkig maakte hij een fout op kaart 30 ofzo. Had ik het rustig aangedaan en me niet laten opfokken, dan had ik hem dus kunnen verslaan!
Dus na het bereiken van de 5 minuten zijn er nog meer dingen om op te letten. Je niet laten overdonderen bijvoorbeeld. Ook zijn er nog genoeg andere onderdelen om te tackelen, wil ik enige kans maken.
Dus HUP Hjalmar! Doe ff die vijf minuten en verder...
Einde timeout, verder met training.
Ik ben klaar met het Sinterklaasjournaal en ben weer begonnen met trainen.
Dit keer doe ik 1x per week speedcards (op de maandag). Ik moest er weer flink inkomen en begon op 25 minuten, daarna 11 en vandaag weer 8 minuten.
Vandaag had ik ook weer de eerste twee fouten, die ik had kunnen voorkomen.
Maar deze leidden wel weer tot een nieuw inzicht.
Ik denk dat ik meer snelheid kan maken, als ik me concentreer op 1 sterk beeld, in plaats van te proberen zoveel mogelijk 'hooks' en associaties te maken in korte tijd.
De twee die ik kwijt was waren Albus Dumbledore (AD=Schoppen Vier) en Antonio Banderas (AB=schoppen twee). In beide gevallen had ik de naam proberen te onthouden, maar geen sterk beeld gemaakt, omdat het niet erg 'klopte'. Dom, want juist als het niet klopt krijg je de sterkste beelden.
AD is voor mij een toverstaf, die kan ik overal plaatsen, ook als het niet 'klopt'. Om duidelijk te maken dat het een toverstaf is, projecteer ik er van die twinkeltjes omheen.
AB is voor mij Zorro (een van zijn rollen) en dat is een masker en een degen. Had ik die op de plek gezet, waar ik alleen Antonio Banderas riep, dan had ik hem nog geweten.
Dat is een kwestie van concentratie. Als ik heel snel ga, vergeet ik soms een beeld te maken, na coderen van de kaart en herinneren van de plek. Zeker als dat coderen wat moeilijker gaat. Dan ben ik zo blij, dat ik weet wat ik moet doen, dat ik opgelucht verder ga met de volgende kaart, zonder het ook te doen.
Affijn, iedere maandag dus. Zal waarschijnlijk betekenen, dat ik wekelijks hier wat bijvoeg.
En geen excuzen.. Ik heb nu al drie projecten op een rij, waarbij ik wellicht weer even moet stoppen, maar neem me nu voor dat NIET te doen.
Dit keer doe ik 1x per week speedcards (op de maandag). Ik moest er weer flink inkomen en begon op 25 minuten, daarna 11 en vandaag weer 8 minuten.
Vandaag had ik ook weer de eerste twee fouten, die ik had kunnen voorkomen.
Maar deze leidden wel weer tot een nieuw inzicht.
Ik denk dat ik meer snelheid kan maken, als ik me concentreer op 1 sterk beeld, in plaats van te proberen zoveel mogelijk 'hooks' en associaties te maken in korte tijd.
De twee die ik kwijt was waren Albus Dumbledore (AD=Schoppen Vier) en Antonio Banderas (AB=schoppen twee). In beide gevallen had ik de naam proberen te onthouden, maar geen sterk beeld gemaakt, omdat het niet erg 'klopte'. Dom, want juist als het niet klopt krijg je de sterkste beelden.
AD is voor mij een toverstaf, die kan ik overal plaatsen, ook als het niet 'klopt'. Om duidelijk te maken dat het een toverstaf is, projecteer ik er van die twinkeltjes omheen.
AB is voor mij Zorro (een van zijn rollen) en dat is een masker en een degen. Had ik die op de plek gezet, waar ik alleen Antonio Banderas riep, dan had ik hem nog geweten.
Dat is een kwestie van concentratie. Als ik heel snel ga, vergeet ik soms een beeld te maken, na coderen van de kaart en herinneren van de plek. Zeker als dat coderen wat moeilijker gaat. Dan ben ik zo blij, dat ik weet wat ik moet doen, dat ik opgelucht verder ga met de volgende kaart, zonder het ook te doen.
Affijn, iedere maandag dus. Zal waarschijnlijk betekenen, dat ik wekelijks hier wat bijvoeg.
En geen excuzen.. Ik heb nu al drie projecten op een rij, waarbij ik wellicht weer even moet stoppen, maar neem me nu voor dat NIET te doen.
donderdag 19 september 2013
Het Ben systeem
Ben Pridmore is een geheugenconsultant, drie keer wereldgeheugenkampioen geweest en heeft een geheel eigen systeem om kaarten te onthouden. Dit wordt kortweg het Ben-systeem genoemd.
Hij heeft een systeem ontwikkeld om kaarten te onthouden, waarbij hij een combinatie van 2 kaarten codeert naar een plaatje. Op deze manier is hij vaak sneller dan zijn tegenstanders.
Ik kan me voorstellen, dat 1 plaatje voordelen heeft.
Ik heb ook een tijdje gewerkt met 2 kaarten op 1 plek van mijn reis. Ik gebruik dan alleen de eerste 26 plekken. Het werkt goed. Het lijkt zelfs of de twee beelden elkaar gaan 'versterken'. Het wordt sneller een verhaaltje. Heb je 1 plaatje voor 2 kaarten, dan kan je 4 kaarten op een plek kwijt op die manier.
Het gewone doorlopen van mijn reis kost ook een volle minuut in het proces.
Ik kan niet sneller in mijn gedachten reizen en een plek voor mijn geestesoog vormen dan ongeveer 1 plek per seconde.
Dus door het aantal plekken te beperken, beperk je ook de tijd die je nodig hebt.
MAAR...
Op deze manier heb je dus wel 52x52=2704 plaatjes nodig.
Ik vond het leren van 100 getal-plaatje combinaties al veel. Daar deed ik 3 weken over.
Hij heeft dan ook een systeem om de plaatjes te vormen.
De objecten/dieren en dingen die hij ziet (3 op 1 plek, goed voor 2 kaarten) kan hij onthouden omdat de klank (eerste lettergreep) van het object altijd wordt gevormd door een medeklinker, klinker, medeklinker.
De eerste medeklinker komt via een systeem van bijvoorbeeld harten-ruiten = f, maar ruiten/harten=n
Dit lijkt me de lastigste om uit mijn hoofd te leren en ik zie er geen echte logica in.
De medeklinker komt van het cijfer (of plaatje) van de kaart. Daar moest hij dus 13 klinkersvoor benoemen. Maar we hebben toch alleen a,e,o,u,i? Dat zijn er maar 5.
Nou nee. Het Nederlands heeft bijvoorbeeld ook dubbelklanken, oe, ui, eu, ie, ij en ai. Ook is er verschil tussen kort en lang: ah en aa. Op die manier kom je makkelijk tot 13. (Zeker in het Nederlands, in het Engels is dit een stuk lastiger!)
Zijn 8 is bijvoorbeeld: ai.
Nu heeft hij voor de laatste medeklinker gewoon 13 medeklinkers gekoppeld aan het cijfer (of plaatje) van de kaart. Dus A = t, 2 = n, 3 = m, 4 = r, 5 = l, 6 = g, 7 = k, 8 = f/th, 9 = b, 10 = s, J = j/sh/ch,Q = p ,K = d
Je zou dus kunnen krijgen voor harten8 en ruiten9: harten-ruiten => f, 8 -> ai en 9=>f/th
faif. Ja, maar dat is geen woord..
Klopt, maar in het Engels zou je fighth kunnen krijgen, dat is wel bijna fight.
Nu is mijn vraag dus: heeft Ben de letters zo gekozen, dat het in het Engels altijd WEL een woord vormt?
Dat zou een flinke klus worden in het Nederlands.
Voorlopig blijf ik bij mijn eigen systeempje, dat ik zal uitleggen in mijn volgende post. Het is niet veel anders dan wat iedereen doet, maar het is van mij..
BRONNEN:
http://www.memoryconsulting.com/pridmore.htm
http://blog.mnemotechnics.org/tag/ben-pridmore
Hij heeft een systeem ontwikkeld om kaarten te onthouden, waarbij hij een combinatie van 2 kaarten codeert naar een plaatje. Op deze manier is hij vaak sneller dan zijn tegenstanders.
Ik kan me voorstellen, dat 1 plaatje voordelen heeft.
Ik heb ook een tijdje gewerkt met 2 kaarten op 1 plek van mijn reis. Ik gebruik dan alleen de eerste 26 plekken. Het werkt goed. Het lijkt zelfs of de twee beelden elkaar gaan 'versterken'. Het wordt sneller een verhaaltje. Heb je 1 plaatje voor 2 kaarten, dan kan je 4 kaarten op een plek kwijt op die manier.
Het gewone doorlopen van mijn reis kost ook een volle minuut in het proces.
Ik kan niet sneller in mijn gedachten reizen en een plek voor mijn geestesoog vormen dan ongeveer 1 plek per seconde.
Dus door het aantal plekken te beperken, beperk je ook de tijd die je nodig hebt.
MAAR...
Op deze manier heb je dus wel 52x52=2704 plaatjes nodig.
Ik vond het leren van 100 getal-plaatje combinaties al veel. Daar deed ik 3 weken over.
Hij heeft dan ook een systeem om de plaatjes te vormen.
De objecten/dieren en dingen die hij ziet (3 op 1 plek, goed voor 2 kaarten) kan hij onthouden omdat de klank (eerste lettergreep) van het object altijd wordt gevormd door een medeklinker, klinker, medeklinker.
De eerste medeklinker komt via een systeem van bijvoorbeeld harten-ruiten = f, maar ruiten/harten=n
Dit lijkt me de lastigste om uit mijn hoofd te leren en ik zie er geen echte logica in.
De medeklinker komt van het cijfer (of plaatje) van de kaart. Daar moest hij dus 13 klinkersvoor benoemen. Maar we hebben toch alleen a,e,o,u,i? Dat zijn er maar 5.
Nou nee. Het Nederlands heeft bijvoorbeeld ook dubbelklanken, oe, ui, eu, ie, ij en ai. Ook is er verschil tussen kort en lang: ah en aa. Op die manier kom je makkelijk tot 13. (Zeker in het Nederlands, in het Engels is dit een stuk lastiger!)
Zijn 8 is bijvoorbeeld: ai.
Nu heeft hij voor de laatste medeklinker gewoon 13 medeklinkers gekoppeld aan het cijfer (of plaatje) van de kaart. Dus A = t, 2 = n, 3 = m, 4 = r, 5 = l, 6 = g, 7 = k, 8 = f/th, 9 = b, 10 = s, J = j/sh/ch,Q = p ,K = d
Je zou dus kunnen krijgen voor harten8 en ruiten9: harten-ruiten => f, 8 -> ai en 9=>f/th
faif. Ja, maar dat is geen woord..
Klopt, maar in het Engels zou je fighth kunnen krijgen, dat is wel bijna fight.
Nu is mijn vraag dus: heeft Ben de letters zo gekozen, dat het in het Engels altijd WEL een woord vormt?
Dat zou een flinke klus worden in het Nederlands.
Voorlopig blijf ik bij mijn eigen systeempje, dat ik zal uitleggen in mijn volgende post. Het is niet veel anders dan wat iedereen doet, maar het is van mij..
BRONNEN:
http://www.memoryconsulting.com/pridmore.htm
http://blog.mnemotechnics.org/tag/ben-pridmore
dinsdag 17 september 2013
"BBC - Get Smart" - Andi Bell
Voormalig wereldkampioen speedcards 2002, Andi Bell, in een documentaire van de BBC.
2002 kon in 5 spellen kaarten iedere kaart onthouden in 20 minuten.
Hij liep door London en deed een aantal plekken aan (reis)
Hij heeft de kaarten gecodeerd als plaatjes van beesten of objecten.
Hij combineerde 3 van deze plaatjes met 1 plek op zijn reis tot een plaatje.
(verbeeldend associeren)
Uitleg van zijn kaartentechniek, erg mooi om te zien, maar wel in het engels:
"BBC - Get Smart"
http://www.youtube.com/watch?v=X-xl7_hdWZo
vervolg:
http://www.youtube.com/watch?v=9NROegsMqNc
2002 kon in 5 spellen kaarten iedere kaart onthouden in 20 minuten.
Hij liep door London en deed een aantal plekken aan (reis)
Hij heeft de kaarten gecodeerd als plaatjes van beesten of objecten.
Hij combineerde 3 van deze plaatjes met 1 plek op zijn reis tot een plaatje.
(verbeeldend associeren)
Uitleg van zijn kaartentechniek, erg mooi om te zien, maar wel in het engels:
"BBC - Get Smart"
http://www.youtube.com/watch?v=X-xl7_hdWZo
vervolg:
http://www.youtube.com/watch?v=9NROegsMqNc
Speedcards vooruitgang, lijst
Ik denk dat ik vele momenten ga hebben, waar ik niet veel te zeggen heb, maar toch mijn voortgang wil boekstaven.
Hierbij een lijst die zal opbouwen met iedere keer oefenen:
Ik ben overgestapt op de memoriad software.
Hierbij een lijst die zal opbouwen met iedere keer oefenen:
| datum | tijd | fouten | Opmerking |
| 9/17/2013 | 8:00 | 4 | |
| 9/18/2013 | 8:30 | 4 | Weer twee zwakke schakels in mijn reis geidentificeerd. Deze heb ik versterkt met extra atmosfeer, lading en acties. (Bijvoorbeeld bij een lage brug moet ik bukken, dus nu laat ik iedereen daar bukken) |
| 9/19/2013 | 9:30 | 5 | Frustrerend: Ik lijk achteruit te gaan ipv vooruit. 2 schakels in coderingssystem gevonden. (CasaNunda, CN is een fictief karakter van Terry Pratchett. In mijn hoofd is het een dwerg met een laddertje. Zijn romantische bedoelingen waren op de achtergrond geraakt en in mijn hoofd was hij steeds groter geworden. Ik heb hem nu weer kenmerkend klein en met permanent een roos in zijn mond. |
| 9/24/2013 | 9:56 | 1 | Even pauze genomen, ik had een fout, maar erg snel was ik ook niet. Gemengde gevoelens. Ik vermoed dat ik het nog steeds foutloos kan, als ik bij geidentificeerde zwakke schakels ook onderlingen verbindingen maken (ketting links) naast alleen de reis. Dat kost echter tijd. En ik probeer nu juist zo snel mogelijk te gaan. Ik moet zeggen, dat er wel enige afleiding was tijdens het leren. Dat zijn wellicht verzachtende omstandigheden. |
| 11/16/2013 | 25:35 | 0 | Tijdens de break doe ik een truuk voor mijn familie, wilde het natuurlijk niet fout hebben, dus te veel (en dus te lang) gestudeerd. |
| 11/25/2013 | 11:20 | 0 | Wil nu iedere maandag gaan trainen. Ik denk dat dat beter werkt. Ik hoef niet meer te 'wissen' van te voren. |
| 12/02/2013 | 8:21 | 2 | Resultaat stemt me hoopvol. Ik had twee fouten, maar gaven me weer een nieuw idee om tijd te besparen. |
| 12/9/2013 | 7:20 | 1 | Ik zag weinig ruimte voor verbetering specifiek, maar ik heb gewoon het gevoel dat het een stuk sneller kan. |
| 12/16/2013 | 6:50 | 3 | Er zat maar een 'echte' fout in. De rest had te maken met het door elkaar gooien van de volgorde in de journey. Ik zal deze nog een aantal keer van voor naar achter en terug herhalen voor mijn volgende poging. De tijd stemt me erg hoopvol! Dit is een absoluut persoonlijk record, maar dat schijnt nu iedere week zo te zijn. |
| 12/23/2013 | 9:07 | 3/(5) | Met de tool van de memoriad,niet mijn beste tijd of score. Dubbele kliks werkten in mijn nadeel. |
| 02/01/14.. | 9:15 | 2 | Even kijken of het zonder memoriad tool beter ging. Helaas niet. Een blackout haalde me van mijn apropos, dat kostte veel tijd en leverde een domme fout op. Ik hoop dat de kleine tijden na de break geen uitzondering blijken. De kerstvakantie verstoorde mijn ritme van trainen. Goed voornemen is in 2014 in vakanties ook door te gaan, en te proberen de reis van te voren door te nemen. |
| 06/01/2014 | 7:32 | 18 | Jaaiks. Dat was een ramp.Weer met de too van de memoriad. Ik had de eerste twee fout geencodeerd. Toen ik deze vervolgens weer tegenkwam, raakte ik zo in de war, dat dit eruit kwam. Snel, maar zeer inaccuraat. Ik zal tussendoor weer een coderingsrondje doen met de kaarten van de memoriad. De andere plaatjes zorgen ervoor dat ik in de war raak. |
| 14/01/2014 | 14:30 | 0 | Geen fouten, maar abominabele tijd. Maar ook wel weer eens lekker om geen fouten te hebben. |
| 17/01/2014 | 7:20 | 3 | Ademhalingsoefeningen van te voren, hielpen erg goed bij concentreren. Ergens halverwege werd ik afgeleid door een woest blaffende hond, de fouten zijn dus verklaarbaar. |
| 03/02/2014 | 9:56 | 0 | Foutloos, maar niet al te snel. Ik liep een andere route en deed de kaarten vooral uit schuldgevoel. Ik had mezelf beloofd regelmatig te trainen. Twee weken niks is geen goed gevoel. Ik probeer weer iedere maandag te trainen. |
| ../../.... |
| 12/02/2014 | 19,23 | Koorts, eerste keer.. 10 goed, dat kan een stuk beter. |
| 17/02/2014 | 0 | 31 goed in vijf minuten, maar coderingsfout in kaart 1: 0 punten.. Aaargh! Volgende week besteed ik uitsluitend aan kaarten-personen en personen-kaarten. |
| datum | score | opmerkingen |
| datum | score | opmerkingen |
| datum | score | opmerkingen |
| datum | score | opmerkingen |
| datum | score | opmerkingen |
| datum | score | opmerkingen |
maandag 16 september 2013
Speedcards world record
Na een mailwisseling met mijn Ierse coach, Joe, ga ik een nieuw hoofdstuk in.
Ik had hem verteld van de mogelijke medestander, een goochelaar, die in 7 minuten een heel pakje kaarten kon onthouden. Joe vertelde me over:
"Simon Reinhard who holds the current record with 21.92 seconds !!!!"
Het wereldrecord voor het onthouden van de volgorde van 52 kaarten staat dus op 22 seconden.
Mijn persoonlijk record is 390 seconden. Dat is dus een ontmoedigende kloof.
Tot nu toe kon ik me voorstellen, dat als ik eenmaal de vijf minuten bereikte dat ik op wereldniveau toch wel iets zou voorstellen. Hop, weer een illusie minder.
Deze persoon onthoud dus kaarten in minder dan een halve seconde. Nu moet ik zeggen, dat het ondertussen niet meer onmogelijk klinkt. Dankzij mijn laatste shift naar de minuten gemiddeld ben ik veel meer mijn visuele geheugen gaan gebruiken.
Ik zie dus wel, dat het in een halve seconde mogelijk is om een beeld te vormen dat blijft hangen. Ik heb mezelf gefilmd en soms zit er een kaart tussen, die direct wordt doorgeschoven. Ik weet hem al op het moment dat ik hem zie. Dat zijn ook vrijwel nooit de kaarten die ik mis aan het eind.
Maar om dat 52 keer achter elkaar te doen??? Dat is nog heel ver van mijn bed.
Joe was overigens erg verbaasd, dat ik kaarten miste en raadde me aan om de basisoefening te herhalen. (Ook lekker motiverend). Ik twijfel daarover, want ik zie -heel eigenwijs- iets anders.
Door de toegenomen snelheid, MOET ik beelden vormen. Daarvoor was dat niet echt nodig. Ik kon ook met andere creatieve middelen de kaarten onthouden.
Bij de kaarten die ik nu mis (en dat zijn er heel wat, gisteren zelfs 14 op de 52) zijn kaarten, waarbij ik 'vergeet' een beeld te vormen.
Dat vergeten, moet ik even uitleggen, denk ik. Terwijl je de kaarten in je hoofd propt, hou je een plek in je reis bij. Ondertussen codeer je de kaart naar een beeld. Je vormt je een beeld van de plek in de reis, met het codebeeld van de kaart. En dan moet je dat geheel in een beeld omvormen, dat blijft hangen.
Ik merk dat ik bij de kaarten die ik mis, meestal alle stappen en dan de laatste stap oversla, omdat ik snelheid wil maken.
Ik zie nu welke codebeelden (en welke plekken in mijn reis) zwakker zijn. Ze leveren minder sterke, minder unieke beelden op. Ik ben bezig deze beelden te versterken.
Affijn, misschien heeft Joe toch gelijk en is dit allemaal verzet van een jongetje dat niet wil 'blijven zitten'of zelfs een 'klas terug' wil worden gezet. Onzin, natuurlijk, maar zo voelt het.
Wellicht moet ik dat even wegtikken met EFT.
Ik had hem verteld van de mogelijke medestander, een goochelaar, die in 7 minuten een heel pakje kaarten kon onthouden. Joe vertelde me over:
"Simon Reinhard who holds the current record with 21.92 seconds !!!!"
Het wereldrecord voor het onthouden van de volgorde van 52 kaarten staat dus op 22 seconden.
Mijn persoonlijk record is 390 seconden. Dat is dus een ontmoedigende kloof.
Tot nu toe kon ik me voorstellen, dat als ik eenmaal de vijf minuten bereikte dat ik op wereldniveau toch wel iets zou voorstellen. Hop, weer een illusie minder.
Deze persoon onthoud dus kaarten in minder dan een halve seconde. Nu moet ik zeggen, dat het ondertussen niet meer onmogelijk klinkt. Dankzij mijn laatste shift naar de minuten gemiddeld ben ik veel meer mijn visuele geheugen gaan gebruiken.
Ik zie dus wel, dat het in een halve seconde mogelijk is om een beeld te vormen dat blijft hangen. Ik heb mezelf gefilmd en soms zit er een kaart tussen, die direct wordt doorgeschoven. Ik weet hem al op het moment dat ik hem zie. Dat zijn ook vrijwel nooit de kaarten die ik mis aan het eind.
Maar om dat 52 keer achter elkaar te doen??? Dat is nog heel ver van mijn bed.
Joe was overigens erg verbaasd, dat ik kaarten miste en raadde me aan om de basisoefening te herhalen. (Ook lekker motiverend). Ik twijfel daarover, want ik zie -heel eigenwijs- iets anders.
Door de toegenomen snelheid, MOET ik beelden vormen. Daarvoor was dat niet echt nodig. Ik kon ook met andere creatieve middelen de kaarten onthouden.
Bij de kaarten die ik nu mis (en dat zijn er heel wat, gisteren zelfs 14 op de 52) zijn kaarten, waarbij ik 'vergeet' een beeld te vormen.
Dat vergeten, moet ik even uitleggen, denk ik. Terwijl je de kaarten in je hoofd propt, hou je een plek in je reis bij. Ondertussen codeer je de kaart naar een beeld. Je vormt je een beeld van de plek in de reis, met het codebeeld van de kaart. En dan moet je dat geheel in een beeld omvormen, dat blijft hangen.
Ik merk dat ik bij de kaarten die ik mis, meestal alle stappen en dan de laatste stap oversla, omdat ik snelheid wil maken.
Ik zie nu welke codebeelden (en welke plekken in mijn reis) zwakker zijn. Ze leveren minder sterke, minder unieke beelden op. Ik ben bezig deze beelden te versterken.
Affijn, misschien heeft Joe toch gelijk en is dit allemaal verzet van een jongetje dat niet wil 'blijven zitten'of zelfs een 'klas terug' wil worden gezet. Onzin, natuurlijk, maar zo voelt het.
Wellicht moet ik dat even wegtikken met EFT.
woensdag 11 september 2013
Speedcards nieuw platform
Vandaag hd ik bij mijn dagelijkse oefening 6:49 en 37 kaarten in 5 minuten.
Er zit dus duidelijk vooruitgang in. Ik heb een sprong gemaakt naar een nieuw plateau, waar ik waarschijnlijk even zal blijven.
Helaas zorgt deze ervoor dat ik (veel) minder accuraat ben geworden.
Van de 52 kaarten had ik er nu 10 fout.
Dat is frustrerend, mede als het feit, dat de haven in zicht is. Ik zit heel dicht bij 5 minuten.
Een goed iets is, dat ik mijn voorzichtigheid kwijt ben en nauwelijks reviseer tussendoor, maar het gevolg is dat ik dingen echt kwijt ben. Het vertrouwen in mijn kunnen is goed, maar gezien het resultaat is het op zijn zachtst gezegd optimistisch.
Ik zie nu wel weer heel goed waar de zwakke plekken in mijn systeem zitten.
Door met deze zwakke plekken creatief om te gaan en iedere keer een zwakke plek in een sterke kant te veranderen, verbeter ik langzaam mijn systeem.
Het doet me denken aan debuggen/tweaken als ik spellen programmeer. Je probeert het, kijkt wat mis gaat en verbeterd.
Een voorbeeld van een verbetering.
De ruiten koningin, is in mijn initiaalsysteem HD, of Howard The Duck.
Howard the Duck stel ik me voor als een ei, met een gat erin, waar een cigaar uitsteekt. Waarschijnlijk is dat ooit een promotieposter geweest. Het is echter een beeld dat niet echt "past" op de plekken van mijn reis en ook niet kenmerkend is. Eerder had ik al gemerkt, dat de cigaar hier en daar een beter symbool is. Nu heb ik daar rook aan toegevoegd. Ik heb dus drie beelden bij HD: ei, cigaar, rook. Als ik een van deze tegenkom op mijn reis, weet ik direct dat daar HD bijhoort.
Op de een of andere manier werkt dit tot nu toe beter dan het complete beeld van ei, cigaar en rook. Soms past een cigaar net ergens tussen en bij ronde dingen werkt rook, die ze kan omhullen. Die beelden raak ik minder snel kwijt.
Nog een voorbeeld: De klaver koningin: GD, GroundHog Day, de film met Bill Murray.
Ik had een beeld van een kleine grondeekhoorn. Dat werkte niet altijd, dus nam ik een klok erbij. (In de film beleeft Bill Murray altijd dezelfde dag, de wekker gaat iedere dag op dezelfde dag af.)
Ook dat werkte niet altijd. Wat ik nu ook doe, is elementen uit mijn journey herhalen. Niet een molen, maar drie. Niet een brug, maar twee achterelkaar. Die herhaling werkt met alles en levert een erg sterk beeld op.
Er zit dus duidelijk vooruitgang in. Ik heb een sprong gemaakt naar een nieuw plateau, waar ik waarschijnlijk even zal blijven.
Helaas zorgt deze ervoor dat ik (veel) minder accuraat ben geworden.
Van de 52 kaarten had ik er nu 10 fout.
Dat is frustrerend, mede als het feit, dat de haven in zicht is. Ik zit heel dicht bij 5 minuten.
Een goed iets is, dat ik mijn voorzichtigheid kwijt ben en nauwelijks reviseer tussendoor, maar het gevolg is dat ik dingen echt kwijt ben. Het vertrouwen in mijn kunnen is goed, maar gezien het resultaat is het op zijn zachtst gezegd optimistisch.
Ik zie nu wel weer heel goed waar de zwakke plekken in mijn systeem zitten.
Door met deze zwakke plekken creatief om te gaan en iedere keer een zwakke plek in een sterke kant te veranderen, verbeter ik langzaam mijn systeem.
Het doet me denken aan debuggen/tweaken als ik spellen programmeer. Je probeert het, kijkt wat mis gaat en verbeterd.
Een voorbeeld van een verbetering.
De ruiten koningin, is in mijn initiaalsysteem HD, of Howard The Duck.
Howard the Duck stel ik me voor als een ei, met een gat erin, waar een cigaar uitsteekt. Waarschijnlijk is dat ooit een promotieposter geweest. Het is echter een beeld dat niet echt "past" op de plekken van mijn reis en ook niet kenmerkend is. Eerder had ik al gemerkt, dat de cigaar hier en daar een beter symbool is. Nu heb ik daar rook aan toegevoegd. Ik heb dus drie beelden bij HD: ei, cigaar, rook. Als ik een van deze tegenkom op mijn reis, weet ik direct dat daar HD bijhoort.
Op de een of andere manier werkt dit tot nu toe beter dan het complete beeld van ei, cigaar en rook. Soms past een cigaar net ergens tussen en bij ronde dingen werkt rook, die ze kan omhullen. Die beelden raak ik minder snel kwijt.
Nog een voorbeeld: De klaver koningin: GD, GroundHog Day, de film met Bill Murray.
Ik had een beeld van een kleine grondeekhoorn. Dat werkte niet altijd, dus nam ik een klok erbij. (In de film beleeft Bill Murray altijd dezelfde dag, de wekker gaat iedere dag op dezelfde dag af.)
Ook dat werkte niet altijd. Wat ik nu ook doe, is elementen uit mijn journey herhalen. Niet een molen, maar drie. Niet een brug, maar twee achterelkaar. Die herhaling werkt met alles en levert een erg sterk beeld op.
maandag 9 september 2013
Speedcards nieuw persoonlijk record (8.5 minuten)
Vandaag deed ik mijn speedcards weer vooruit, een verademing.
Plan was: het snelheids gedeelte even los laten, gewoon goeie connecties maken.
Wel vijf minuten op de klok, om te kijken hoe ver je dan komt.
Het doel was niks te missen.
Na vijf minuten had ik slechts 27 kaarten verder, maar ik wist ze alle 27 nog.
Toen ben ik doorgegaan en na 3.5 minuten was ik door het pakje heen.
Opgeteld is dat 8.5 minuten en is het voor mij een ongekend record.
Mijn eerdere record lag op 13 minuten.
Mijn rare capriolen vorige week hebben dus effect gehad.
Ik denk dat het horen van het bestaan van iemand in Nederland die het in 7.5 minuten kan mij heeft gestimuleerd. Ik ben redelijk competitief en ik vermoed dat dat mij een nieuw gevoel van urgentie heeft gegeven. Ook wordt het makkelijker te geloven dat het mogelijk is, als je hoort dat iemand het al gedaan heeft.
Plan was: het snelheids gedeelte even los laten, gewoon goeie connecties maken.
Wel vijf minuten op de klok, om te kijken hoe ver je dan komt.
Het doel was niks te missen.
Na vijf minuten had ik slechts 27 kaarten verder, maar ik wist ze alle 27 nog.
Toen ben ik doorgegaan en na 3.5 minuten was ik door het pakje heen.
Opgeteld is dat 8.5 minuten en is het voor mij een ongekend record.
Mijn eerdere record lag op 13 minuten.
Mijn rare capriolen vorige week hebben dus effect gehad.
Ik denk dat het horen van het bestaan van iemand in Nederland die het in 7.5 minuten kan mij heeft gestimuleerd. Ik ben redelijk competitief en ik vermoed dat dat mij een nieuw gevoel van urgentie heeft gegeven. Ook wordt het makkelijker te geloven dat het mogelijk is, als je hoort dat iemand het al gedaan heeft.
vrijdag 6 september 2013
Speedcards (2) Reis achteruit
Vandaag heb ik geprobeerd of het scheelt als ik mijn reis achteruit doe. In vijf minuten haalde ik 30/32 kaarten, met twee fout, maar ik merkte dat de eerste 10 het snelst gingen.
De fouten zaten allemaal op dezelfde 'plek'. Daarom vermoedde ik dat ik 'zwakke plekken' in mijn reis had. Ik vermoedde, dat de eerste 10 sterker waren, hetgeen het verschil zou verklaren.
Tot zover de theorie, nu het experiment.
Ik deed mijn reis achteruit. Ik moest veel meer denken, welke de volgende was (of eigenlijk de vorige) dus ik had verwacht langzamer te zijn. Ik haalde echter weer 32 kaarten in 5 minuten.
Qua snelheid leek het dus niet veel uit te maken.
Daarna overhoorde ik mezelf en zag, dat ik er nu zes! fout had. En niet alleen fout, ik was geheel blanco. Er leek wel geen associatie gemaakt. Iedere keer als ik vervolgens de kaart zag, had ik toch een "ohja!".
Ik vermoed dat het bij een aantal plekken te maken heeft met onwennigheid. Als ik de andere kant oploop, zien dingen er anders uit. Dat zou de blanco's verklaren. Het lijkt mijn theorie van 'zwakke plekken'onderuit te halen. Er zijn wel zwakke combinaties, maar kennelijk geen zwakke plekken.
Om het zeker te weten, wil ik morgen het nog een keer proberen, maar dan de tijd in de gaten houden na de eerste 10, 20 en 30. Kortom, ik ga mezelf filmen, want als ik er ook nog op moet letten dat ik bij 41 reviseer, bij 31 en bij 21, denk ik dat het mijn tijd gaat drukken.
De fouten zaten allemaal op dezelfde 'plek'. Daarom vermoedde ik dat ik 'zwakke plekken' in mijn reis had. Ik vermoedde, dat de eerste 10 sterker waren, hetgeen het verschil zou verklaren.
Tot zover de theorie, nu het experiment.
Ik deed mijn reis achteruit. Ik moest veel meer denken, welke de volgende was (of eigenlijk de vorige) dus ik had verwacht langzamer te zijn. Ik haalde echter weer 32 kaarten in 5 minuten.
Qua snelheid leek het dus niet veel uit te maken.
Daarna overhoorde ik mezelf en zag, dat ik er nu zes! fout had. En niet alleen fout, ik was geheel blanco. Er leek wel geen associatie gemaakt. Iedere keer als ik vervolgens de kaart zag, had ik toch een "ohja!".
Ik vermoed dat het bij een aantal plekken te maken heeft met onwennigheid. Als ik de andere kant oploop, zien dingen er anders uit. Dat zou de blanco's verklaren. Het lijkt mijn theorie van 'zwakke plekken'onderuit te halen. Er zijn wel zwakke combinaties, maar kennelijk geen zwakke plekken.
Om het zeker te weten, wil ik morgen het nog een keer proberen, maar dan de tijd in de gaten houden na de eerste 10, 20 en 30. Kortom, ik ga mezelf filmen, want als ik er ook nog op moet letten dat ik bij 41 reviseer, bij 31 en bij 21, denk ik dat het mijn tijd gaat drukken.
donderdag 5 september 2013
Speedcards (1) - Vijf minuten als doel
Ik ben al drie maanden aan het oefenen met speedcards. Dat is proberen zo snel mogelijk zo veel mogelijk kaarten in een pakje kaarten (of twee) te onthouden.
Tot nu toe heb ik geoefend met 1 pakje kaarten. Ik heb mijn originele reis van 40 plekken uitgebreid naar 52 (er zijn 52 kaarten in een pakje) een nummer-initialen systeem opgezet, een coderings-systeem opgezet en geexperimenteerd met 1 of 2 kaarten per plek (waarbij je alleen de eerste 26 plekken gebruikt, of twee pakjes kaarten neemt).
Ik kwam erachter, dat om te kwalificeren voor de Memoriad 2016 ik 1 pakje kaarten in 5 minuten moet kunnen onthouden. Dat is 5,7 seconden per kaart erg kort.
Toch omdat ik een sterk beeldend geheugen heb, moet het volgens mij mogelijk zijn.
Vandaag ontdekte ik weer iets nieuws: Joe had me aangeraden om ipv alle kaarten te doen, de wekker op 5 minuten te zetten, het magische doel, en dan te kijken tot hoever ik kwam. Gisteren kwam ik tot 32 kaarten, vandaag tot 30.
Dat klopt niet met mijn verwachting. Ik zat op 15 seconden per kaart. Ik had dus verwacht 20 kaarten te doen.
Nu heb ik de tijd in de gaten gehouden en merkte het volgende op:
kaart 1-10 -> 1 minuut
kaart 11-20 -> anderhalve minuut.
kaart 21-30 -> twee en een halve minuut.
En nu komt de vraag bij mij op: Waar ligt dat aan?
Is het de hoeveelheid? Raakt je hoofd steeds voller? Zo voelt het niet.
Is het de concentratie die te veel energie kost?
Of is het een stukje techniek, zoals een hardloper die te hard van start gaat en al zijn kruit te vroeg verschiet.
Om dat laatste te testen heb ik besloten iets radicaals te wijzigen aan mijn techniek. Ik ga het helemaal omdraaien. Ik leer de kaarten zeg maar achteruit. Ik begin op 'plek' 52 en ga terug naar 'plek' 1.
Ik neem mij nu voor om morgen (vrijdag) te schrijven, hoe dat is verlopen.
Tot nu toe heb ik geoefend met 1 pakje kaarten. Ik heb mijn originele reis van 40 plekken uitgebreid naar 52 (er zijn 52 kaarten in een pakje) een nummer-initialen systeem opgezet, een coderings-systeem opgezet en geexperimenteerd met 1 of 2 kaarten per plek (waarbij je alleen de eerste 26 plekken gebruikt, of twee pakjes kaarten neemt).
Ik kwam erachter, dat om te kwalificeren voor de Memoriad 2016 ik 1 pakje kaarten in 5 minuten moet kunnen onthouden. Dat is 5,7 seconden per kaart erg kort.
Toch omdat ik een sterk beeldend geheugen heb, moet het volgens mij mogelijk zijn.
Vandaag ontdekte ik weer iets nieuws: Joe had me aangeraden om ipv alle kaarten te doen, de wekker op 5 minuten te zetten, het magische doel, en dan te kijken tot hoever ik kwam. Gisteren kwam ik tot 32 kaarten, vandaag tot 30.
Dat klopt niet met mijn verwachting. Ik zat op 15 seconden per kaart. Ik had dus verwacht 20 kaarten te doen.
Nu heb ik de tijd in de gaten gehouden en merkte het volgende op:
kaart 1-10 -> 1 minuut
kaart 11-20 -> anderhalve minuut.
kaart 21-30 -> twee en een halve minuut.
En nu komt de vraag bij mij op: Waar ligt dat aan?
Is het de hoeveelheid? Raakt je hoofd steeds voller? Zo voelt het niet.
Is het de concentratie die te veel energie kost?
Of is het een stukje techniek, zoals een hardloper die te hard van start gaat en al zijn kruit te vroeg verschiet.
Om dat laatste te testen heb ik besloten iets radicaals te wijzigen aan mijn techniek. Ik ga het helemaal omdraaien. Ik leer de kaarten zeg maar achteruit. Ik begin op 'plek' 52 en ga terug naar 'plek' 1.
Ik neem mij nu voor om morgen (vrijdag) te schrijven, hoe dat is verlopen.
Een supergeheugen trainen
Iedereen kent wel de verhalen: Mensen met een fotografisch geheugen, die ongelooflijke hoeveelheden informatie kunnen reproduceren.
Je ziet het in de films en op TV:
-Decimalen van PI (life of PI)
-Ongelooflijke observatiekrachten en geheugen in "The Mentalist" en "Psych"
-Sherlock Holmes
Het soort superkrachten waar we alleen maar van kunnen dromen. Toch heb ik onlangs gemerkt, dat deze 'superkrachten' dichterbij zijn dan ik dacht.
Met iedere dag een beetje geheugentraining ligt het zelfs binnen ieders bereik. Het is verbazend hoe snel je perspectief verandert, omdat we ons in de regel eigenlijk nooit bezig houden met ons geheugen en hoe het werkt.
Toen ik na minimale training voor het eerst 10 en daarna 20 dingen kon onthouden in enkele seconden, was ik erg verbaasd en enthousiast. Niet alleen, dat ik het kon, maar vooral, hoe makkelijk het was. Ook hoe lang de informatie 'bleef zitten'.
Deze blog zal gaan over mijn ervaringen bij het trainen van mijn geheugen tot een supergeheugen. Iets waarvan ik overtuigd ben, dat vrijwel iedereen het kan.
Ik ben nu vanaf maart 2013 bezig met het trainen van mijn geheugen.
En ik vind het nu heel normaal om dingen te doen, waarvan ik zes maanden geleden alleen maar kon dromen: Ik leer mensen hun naam, beroep en interesses uit mijn hoofd, voor ik ergens heen ga. Ik kan moeiteloos een pakje kaarten onthouden. Lange nummers, waar mijn sleutels zijn, mijn agenda. Alles is verbeterd.
Wat ik nu aan het trainen ben is Speedcards: Zoveel mogelijk kaarten onthouden in 5 minuten en foutloos kaart voor kaart opnoemen.
Ik voel nog steeds een gevoel van triomf als ik mezelf overhoor. Ik zeg wat het moet zijn, draai de kaart om en ik heb het goed! Het heeft iets magisch. Alsof het een goocheltruuk is, maar dan echt.
Mijn doel is om in 5 minuten 52 kaarten (een volledig pak) te kunnen onthouden. Met mijn huidige record van 13 minuten voor 52 kaarten lijkt dat nog oneindig ver weg.
Maar goed, ik heb mezelf tot 2016 gegeven en ik denk dat het nog steeds mogelijk is.
Toen ik net begon met speedcards, deed ik een half uur over 52 kaarten. Dat werd 20 en toen ging het heeeeeel langzaam steeds meer vooruit, terwijl ik iedere dag een pakje kaarten uit mijn hoofd leerde.
Na mijn vakantie onlangs ging ik van 18 minuten opeens naar 13 minuten, dus er zit af en toe opeens behoorlijk wat schot in. Dan is er weer een plateau en dan weer een sprong.
Dat is ook de reden om deze blog te beginnen: In mijn training begin ik nu dingen tegen te komen, die ik zelf de moeite van het opslaan waard vind. Ik heb mij zes maanden met de basis bezig gehouden en ik ben op een punt gekomen, waarop het persoonlijk wordt. Ik leer dingen over mezelf en ontwikkel technieken, lapmiddelen om mijn eigen tekortkomingen tegen te gaan.
Ik vermoed dat de dingen die ik hier ontdek iets zeggen over ieder ontwikkel proces of het aanleren van een vaardigheid.
OBSESSIE?
Als iemand dit allemaal leest, en als ik het zelf lees, klinkt het een beetje obsessief. Dat is het natuurlijk ook gedeeltelijk. Maar daar moet ik misschien bijzeggen, dat ik me alleen met kaarten bezighoud 's ochtends in het halfuurtje voordat ik aan het werk ga. (En nu met de blog die ik bijhou, soms nog een half uurtje)
Ik ben er alweer enige jaren achter, dat wat er met mij aan de hand is, een naam heeft: Hoogbegaafdheid. Het is een conclusie waar ik niet aan wou, want ik zie het vooral als een label voor een bepaald probleem. En ik heb toch geen problemen? Flink wat jaren later en een stevige depressie wijzer, moet ik toegeven dat ik toch 'gewoon' hoogbegaafd ben.
Ik ben nu veertig en heb gemerkt, dat als ik mijn hoofd niets te doen geef, dat ik moeilijk slaap.
Dus 's ochtends intensief mijn geheugen trainen, zorgt ervoor dat ik 's avonds kan slapen. Op dezelfde wijze heb ik Japans gestudeerd (3 maanden) en deed ik allerlei knutsel-projecten, waaronder het maken van een mechanische draak.
Ik ben er alweer enige jaren achter, dat wat er met mij aan de hand is, een naam heeft: Hoogbegaafdheid. Het is een conclusie waar ik niet aan wou, want ik zie het vooral als een label voor een bepaald probleem. En ik heb toch geen problemen? Flink wat jaren later en een stevige depressie wijzer, moet ik toegeven dat ik toch 'gewoon' hoogbegaafd ben.
Ik ben nu veertig en heb gemerkt, dat als ik mijn hoofd niets te doen geef, dat ik moeilijk slaap.
Dus 's ochtends intensief mijn geheugen trainen, zorgt ervoor dat ik 's avonds kan slapen. Op dezelfde wijze heb ik Japans gestudeerd (3 maanden) en deed ik allerlei knutsel-projecten, waaronder het maken van een mechanische draak.
Als ik mijn kop aan het werk zet, uitdagingen creëer en mezelf toesta om daar intensief mee bezig te zijn, krijg ik rust in mijn lijf, rust in mijn kop. Ik kan de repetitieve dingen doen, die mijn werk vereisen, zonder tegen de muren op te vliegen. Dus ik zie het als meditatief, helend.
KORTE OBSESSIES?
Dat het zo geobsedeerd klinkt, komt dus waarschijnlijk daardoor. Ik moet het zien als iets echts en waardevols. Zodra dat niet meer lukt, stop ik ermee en zoek ik iets anders.
Dat is gebeurd met mijn robotdraak. Hij is nooit verder gekomen dan 1 poot, die overigens wel werkte. Maar het ontwerp was gemaakt, het denkwerk gedaan, ik had gezien dat het principe werkte en het knutselen hield niet genoeg uitdaging meer in. Einde.
Hetzelfde met mijn studie Japans. Na drie maanden, na mijn reis naar Japan, zag ik in, dat de kans dat je een Japanner tegen het lijf loopt in Nederland vrijwel 0 is. Ook Japanse media waren toen niet erg aanwezig. Nu dankzij mijn tienerdochter en haar interesse in Manga, heb ik toch nog wat aan mijn inspanningen van toen.
Dat is gebeurd met mijn robotdraak. Hij is nooit verder gekomen dan 1 poot, die overigens wel werkte. Maar het ontwerp was gemaakt, het denkwerk gedaan, ik had gezien dat het principe werkte en het knutselen hield niet genoeg uitdaging meer in. Einde.
Hetzelfde met mijn studie Japans. Na drie maanden, na mijn reis naar Japan, zag ik in, dat de kans dat je een Japanner tegen het lijf loopt in Nederland vrijwel 0 is. Ook Japanse media waren toen niet erg aanwezig. Nu dankzij mijn tienerdochter en haar interesse in Manga, heb ik toch nog wat aan mijn inspanningen van toen.
Met dit onderwerp lijkt het echter voorlopig anders te zijn. Ik ben nu al meer dan drie maanden bezig en het blijft me vervullen. Het blijft mentaal een enorme uitdaging. En in plaats van minder nuttig, lijkt het me steeds nuttiger.
Een verbeterd geheugen is een zegen in het leven van alledag.
Los daarvan verliest het zijn uitdaging niet. Je kunt altijd NOG sneller, NOG meer.
Ik ben nog lang niet op het niveau van mensen die hierbij aan de top staan en er zijn vele verschillende disciplines. En het is vrijwel allemaal onontgonnen terrein!
En verder is er de mogelijkheid om deze technieken te leren aan andere mensen.
Ik ben nog lang niet op het niveau van mensen die hierbij aan de top staan en er zijn vele verschillende disciplines. En het is vrijwel allemaal onontgonnen terrein!
En verder is er de mogelijkheid om deze technieken te leren aan andere mensen.
SOCIAAL ASPECT
Anders dan met een robotdraak of Japans, reageren andere mensen met interesse en zien ze toepassingen in hun eigen leven. "Heb je ook technieken om te onthouden waar mijn sleutels liggen?" Maar natuurlijk. Ook is het leuk als demonstratie als ik op ongeloof stuit, zeker nu ik een zekere snelheid begin te ontwikkelen. Het is net een goocheltruuk en heeft iets magisch.
Ik heb al de gelegenheid gehad om een proefles te doen met kinderen van onze plaatselijke Leonardo-school en de kinderen en leerkrachten waren enthousiast. Ik had een programma van een uur voor ze gemaakt en het vloog voorbij.
Wat mij betreft was dit voor herhaling vatbaar en wellicht niet alleen voor Leonardo (hoogbegaafden onderwijs). Dus als er iemand een school weet, ik kom graag een gastles geven.
Ik heb al de gelegenheid gehad om een proefles te doen met kinderen van onze plaatselijke Leonardo-school en de kinderen en leerkrachten waren enthousiast. Ik had een programma van een uur voor ze gemaakt en het vloog voorbij.
Wat mij betreft was dit voor herhaling vatbaar en wellicht niet alleen voor Leonardo (hoogbegaafden onderwijs). Dus als er iemand een school weet, ik kom graag een gastles geven.
Het heeft dus een (voorlopig beperkt) sociaal aspect.
En dat is direct de laatste reden voor het schrijven van deze blog. Ik vermoed dat ik meer mensen zal tegenkomen, die geinteresseerd zijn. Dan kan ik nu zeggen: Wil je meer weten?
Kijk op mijn blog: www.kanikonthouden.nl
Abonneren op:
Posts (Atom)