Het is een tijdje stil geweest rondom de op "kanikonthouden.nl" in 2015 aangekondigde introductiecursus/workshop geheugentraining.
Ik (de trainer) heb helaas ernstige rugproblemen gehad die mijn plannen helaas doorkruisten.
De kanikonthouden-kennismakings-cursus en de site zijn daardoor niet mijn hoogste prioriteit geweest, waardoor ik de communicatie wat verwaarloosd heb. Hiervoor mijn excuus.
Ik heb ondertussen weer uitzicht op gezondheid, al ben ik er nog niet helemaal.
Het is mijn intentie dit jaar toch nog een cursus te geven, maar het is ondertussen duidelijk, dat dat niet zoals eerder aangekondigd in het eerste kwartaal van 2016 zal zijn.
Op dit moment verwacht ik dat het wel mogelijk gaat zijn in het tweede kwartaal van 2016.Ik ga voorlopig uit van jouw aanwezigheid.
Als je je hebt ingeschreven voor de nieuwsbrief rondom deze cursus,krijg je, zodra datum en lokatie zijn vastgesteld, een mail, waarmee je je kan inschrijven voor de cursus.
Je hoeft op dit moment niks te doen.
Ben je nog niet ingeschreven? Dan kan dat hier!
zondag 28 februari 2016
woensdag 7 oktober 2015
woensdag 19 augustus 2015
Geheugentraining – BasisCURSUS 2016
Inleiding
2016 wil ik de nieuwe basiscursus geven voor volwassenen (ontstaan uit de kennismakingscursus voor kinderen) nu als pilot voor Rebel opleiding en advies:
Het doel van de cursus
De cursist(e) krijgt een overzicht te geven van de meestgebruikte technieken en ontdekt wat bij hem/haar past door simpele oefeningen te doen.
Ook is er plaats voor specifieke vragen. Bijvoorbeeld het onthouden van gezichten / namen.
Resultaten
De cursus zal in veel gevallen al leiden tot directe geheugenverbetering.
Dit kunt u zelf constateren:
Aan het begin en eind van de cursus wordt uw geheugen gemeten middels een simpele oefening. Aan het eind nog een keer. Op deze manier is de vooruitgang goed te meten.
Maar u zult vooral leren wat er allemaal (nog meer) mogelijk is.
Voor resultaten die u (nu nog) voor onmogelijk houdt is extra oefening nodig.
Dit kunt u zelf constateren:
Aan het begin en eind van de cursus wordt uw geheugen gemeten middels een simpele oefening. Aan het eind nog een keer. Op deze manier is de vooruitgang goed te meten.
Maar u zult vooral leren wat er allemaal (nog meer) mogelijk is.
Voor resultaten die u (nu nog) voor onmogelijk houdt is extra oefening nodig.
Software
Na afloop van de cursus krijgt u daarom toegang tot een online software pakket (remembering101.com) dat u hierbij helpt.
Natuurlijk kunnen altijd specifieke vragen worden gesteld via www.kanikonthouden.nl
Voor wie?
Voor volwassenen (16+). Voor mensen met een gewoon tot slecht geheugen geldt, zolang u in goede mentale conditie bent, zult u verbetering zien. (Deze technieken zijn niet geschikt voor Alzheimer patienten, helaas.)
Voor mensen met nu al een goed geheugen, u zult tot bijzondere dingen in staat zijn.
In 2017 wil ik ook weer de speciale kindercursus geven voor kinderen van 7-12.
Voor mensen met nu al een goed geheugen, u zult tot bijzondere dingen in staat zijn.
In 2017 wil ik ook weer de speciale kindercursus geven voor kinderen van 7-12.
Duur:
De cursus duurt ongeveer 3 uur. (van 9 tot 12)
Waar, Wanneer & Kosten:
Locatie: Vianen, De limiet 21a
Datum: maandag 11 / 7 / 2016 van 9:00 pm tot 12:00 pm
Datum: maandag 11 / 7 / 2016 van 9:00 pm tot 12:00 pm
Kosten: 25,- euro p.p. (exclusief B.T.W.)
(Voor de vroege inschrijvers is er een aparte prijs, zij hebben hiervan een mail gekregen!)
(Voor de vroege inschrijvers is er een aparte prijs, zij hebben hiervan een mail gekregen!)
Programma
De docent
De cursus wordt gegeven door Hjalmar Snoep, gamedeveloper van beroep, die in 2012 is begonnen met geheugentraining. Hij kreeg toen een opdracht van Joe Thornton, geheugencoach in Ierland voor een geheugen-trainings game.
In 2012 kwamen de eerste geheugenspellen van Joe Thornton op de markt.
In 2013 werd de eerste kennismakingscursus voor kinderen gegeven.
In 2015 kwam de site remembering101.com tot stand als hulpmiddel bij de cursussen.
In 2012 kwamen de eerste geheugenspellen van Joe Thornton op de markt.
In 2013 werd de eerste kennismakingscursus voor kinderen gegeven.
In 2015 kwam de site remembering101.com tot stand als hulpmiddel bij de cursussen.
Interesse?
zondag 2 augustus 2015
Eerlijk overhoren
Wat is het moelijkste woord om te zeggen?
Supercallifragillisticexpialidocious?
Hippomonstrosesquippedaliofobie?
Nee.
Het gaat namelijk niet om het aantal letters of lettergrepen.
Het moeilijkste woord om te zeggen is: "nescio" Het betekent letterlijk: "ik weet het niet" en werd veel gebruikt door Romeinse filosofen als Seneca om onzekerheid uit te drukken.
Wij kunnen slecht toegeven dat we iets niet weten, vooral aan onszelf. Daarom denken we soms, dat we iets weten, zonder het te weten. Als we iets willen leren zit dit ons dwars.
We overhoren een rijtje woordjes zelf en we denken het te 'kennen'. Worden we direct daarop overhoord dan blijken we slechts de helft te kennen of erger.
Herkent u deze situatie, blijf dan lezen..
Hoe kan dat?
Als we onszelf overhoren, zijn we bezig met creatief zelfbedrog. We zijn erg toegeeflijk naar onszelf. "Oh ja, natuurlijk" of "Ach, ja, dat wist ik", rekenen we goed, omdat we herkenning voelen. Maar herkenning voelen is niet hetzelfde als het antwoord reproduceren, wat toch het uiteindelijke doel is.
Nog erger is als we het echt ontegenzeggelijk fout hebben: "Ja, dat bedoelde ik.. ", "Had ik moeten weten", of "blackout".
We roepen erg veel naar onszelf om onszelf ervan te overtuigen, dat we het toch weten.
Een ander (of een computer) is niet zo vergevingsgezind, al is het puur, omdat ze niet kunnen voelen, wat wij voelen. Wij vinden dan vaak dat degene die overhoort, vervelend doet en gaan de onderhandeling aan (hetgeen natuurlijk verspilde moeite is). We vinden het al helemaal afschuwelijk om met een computer-programma te leren, want die zijn genadeloos, we voelen ons niet gestimuleerd.
Kortom, we zijn niet eerlijk tegenover onszelf. Redenen om dit te doen zijn dat we geen zin hebben om het werk te doen, maar ook, dat we ons positieve zelfbeeld, wat we nodig hebben om gelukkig te zijn, willen beschermen. Onschuldige dingen, lijkt het, maar ze zitten ons akelig dwars.
Ook verspillen we een hoop moeite en cognitieve energie aan het bedenken van uitvluchten. Energie die we beter kunnen besteden in dienst van ons doel: iets leren.
Stap 1 is dus: wees eerlijk.
Hoe doe je dat? Het antwoord is simpel: "Maak het leuk om fouten te maken".
Je mag jezelf feliciteren met iedere gevonden fout. Want dat betekent een mogelijkheid tot verbetering en het enige wat telt is het eindresultaat.
Verbeeld dan ook het eindresultaat: jij die in staat bent een heel rijtje op te dreunen, telefoonnummers of namen te onthouden en wat dat voor je zou kunnen betekenen. Voor mijn part, mensen die je toejuichen in een gigantisch stadion voor deze prestatie. Beloon jezelf met een pauze of een snoepje. Het maakt niet uit.
Maak er daadwerkelijk een spelletje van. Hou de score bij met hoeveel 'goeie' je hebt, maar ook hoeveel 'fouten' je hebt gevonden in het andere. Tel de scores bij elkaar op aan het eind van de leersessie. Dit voorkomt frustratie, als het even 'niet gaat'. Want het laat de moeite zien, die je doet, niet het resultaat dat je ontglipt.
Supercallifragillisticexpialidocious?
Hippomonstrosesquippedaliofobie?
Nee.
Het gaat namelijk niet om het aantal letters of lettergrepen.
Het moeilijkste woord om te zeggen is: "nescio" Het betekent letterlijk: "ik weet het niet" en werd veel gebruikt door Romeinse filosofen als Seneca om onzekerheid uit te drukken.
Wij kunnen slecht toegeven dat we iets niet weten, vooral aan onszelf. Daarom denken we soms, dat we iets weten, zonder het te weten. Als we iets willen leren zit dit ons dwars.
We overhoren een rijtje woordjes zelf en we denken het te 'kennen'. Worden we direct daarop overhoord dan blijken we slechts de helft te kennen of erger.
Herkent u deze situatie, blijf dan lezen..
Hoe kan dat?
Als we onszelf overhoren, zijn we bezig met creatief zelfbedrog. We zijn erg toegeeflijk naar onszelf. "Oh ja, natuurlijk" of "Ach, ja, dat wist ik", rekenen we goed, omdat we herkenning voelen. Maar herkenning voelen is niet hetzelfde als het antwoord reproduceren, wat toch het uiteindelijke doel is.
Nog erger is als we het echt ontegenzeggelijk fout hebben: "Ja, dat bedoelde ik.. ", "Had ik moeten weten", of "blackout".
We roepen erg veel naar onszelf om onszelf ervan te overtuigen, dat we het toch weten.
Een ander (of een computer) is niet zo vergevingsgezind, al is het puur, omdat ze niet kunnen voelen, wat wij voelen. Wij vinden dan vaak dat degene die overhoort, vervelend doet en gaan de onderhandeling aan (hetgeen natuurlijk verspilde moeite is). We vinden het al helemaal afschuwelijk om met een computer-programma te leren, want die zijn genadeloos, we voelen ons niet gestimuleerd.
Kortom, we zijn niet eerlijk tegenover onszelf. Redenen om dit te doen zijn dat we geen zin hebben om het werk te doen, maar ook, dat we ons positieve zelfbeeld, wat we nodig hebben om gelukkig te zijn, willen beschermen. Onschuldige dingen, lijkt het, maar ze zitten ons akelig dwars.
Ook verspillen we een hoop moeite en cognitieve energie aan het bedenken van uitvluchten. Energie die we beter kunnen besteden in dienst van ons doel: iets leren.
Stap 1 is dus: wees eerlijk.
Hoe doe je dat? Het antwoord is simpel: "Maak het leuk om fouten te maken".
Je mag jezelf feliciteren met iedere gevonden fout. Want dat betekent een mogelijkheid tot verbetering en het enige wat telt is het eindresultaat.
Verbeeld dan ook het eindresultaat: jij die in staat bent een heel rijtje op te dreunen, telefoonnummers of namen te onthouden en wat dat voor je zou kunnen betekenen. Voor mijn part, mensen die je toejuichen in een gigantisch stadion voor deze prestatie. Beloon jezelf met een pauze of een snoepje. Het maakt niet uit.
Maak er daadwerkelijk een spelletje van. Hou de score bij met hoeveel 'goeie' je hebt, maar ook hoeveel 'fouten' je hebt gevonden in het andere. Tel de scores bij elkaar op aan het eind van de leersessie. Dit voorkomt frustratie, als het even 'niet gaat'. Want het laat de moeite zien, die je doet, niet het resultaat dat je ontglipt.
maandag 17 februari 2014
Wax On, Wax Off
Nu ik met de memoriadsimulator aan het trainen ben, word ik met de neus op de feiten gedrukt: Ik maak coderingsfouten.
Ik heb daarover gesproken met mijn coach in Engeland en die was verbaasd, dat ik deze fouten maakte. Had ik dan niet gewoon alle 52 coderingen uit mijn hoofd geleerd?
Daar had ik even niet zo'n goed antwoord op. Ja, wel zo'n beetje.
Maar ik heb een logisch systeem, dus ook nee. Ik zit gewoon iedere keer het zelfde rijtje af te werken: van kleur - cijfer naar twee letters (de stap cijfers naar letters heb ik gaandeweg WEL uit mijn hoofd geleerd), deze twee letters naar een persoon.
Maar waarom had ik niet geleerd: kaart -> persoon?
Tja, eeeh. Dat leek niet logisch. Het is toch een algemeen systeem? Waarom zou ik dan voor zoiets doms (lees nutteloos) als een rijtje kaarten onthouden iets heel specifieks uit mijn hoofd gaan leren?
Het gebeurde al wel een beetje met kaarten als de "ruiten vier" = "Donald Duck", daar hoef ik niet eerst 4/4 D/D van te maken. Maar dat was gewoon gebeurd, ik had er niet op gestudeerd.
Opeens snap ik het. Coach Joe was zo snel, omdat hij WEL bereid was om een specifiek systeem op te zetten voor iets dat geen ander nut dan competitie had. Dus, waar zit je dan met je nutteloos? Je wil toch meedoen met de memoriad? Tja, dan moet je dingen doen, die soms een beetje nutteloos lijken.
Ik moet direct denken aan de Karate Kid, die eindeloos Wax-on Wax-off staat te doen, voordat hij beseft dat hij leert verdedigen. Ik had gewoon mijn mr Miyagi blindelings moeten volgen, dan komt het inzicht later wel.
En toch..
Zo heb ik het eigenlijk liever. Ik weet liever waarom ik dingen doe. Maar ik moet toegeven, zoiets basaals gaan studeren in dit stadium is best een beetje vervelend.
Maar goed. Het is voor een goed doel, dat snap ik nu dan eindelijk.
Ik heb daarover gesproken met mijn coach in Engeland en die was verbaasd, dat ik deze fouten maakte. Had ik dan niet gewoon alle 52 coderingen uit mijn hoofd geleerd?
Daar had ik even niet zo'n goed antwoord op. Ja, wel zo'n beetje.
Maar ik heb een logisch systeem, dus ook nee. Ik zit gewoon iedere keer het zelfde rijtje af te werken: van kleur - cijfer naar twee letters (de stap cijfers naar letters heb ik gaandeweg WEL uit mijn hoofd geleerd), deze twee letters naar een persoon.
Maar waarom had ik niet geleerd: kaart -> persoon?
Tja, eeeh. Dat leek niet logisch. Het is toch een algemeen systeem? Waarom zou ik dan voor zoiets doms (lees nutteloos) als een rijtje kaarten onthouden iets heel specifieks uit mijn hoofd gaan leren?
Het gebeurde al wel een beetje met kaarten als de "ruiten vier" = "Donald Duck", daar hoef ik niet eerst 4/4 D/D van te maken. Maar dat was gewoon gebeurd, ik had er niet op gestudeerd.
Opeens snap ik het. Coach Joe was zo snel, omdat hij WEL bereid was om een specifiek systeem op te zetten voor iets dat geen ander nut dan competitie had. Dus, waar zit je dan met je nutteloos? Je wil toch meedoen met de memoriad? Tja, dan moet je dingen doen, die soms een beetje nutteloos lijken.
Ik moet direct denken aan de Karate Kid, die eindeloos Wax-on Wax-off staat te doen, voordat hij beseft dat hij leert verdedigen. Ik had gewoon mijn mr Miyagi blindelings moeten volgen, dan komt het inzicht later wel.
En toch..
Zo heb ik het eigenlijk liever. Ik weet liever waarom ik dingen doe. Maar ik moet toegeven, zoiets basaals gaan studeren in dit stadium is best een beetje vervelend.
Maar goed. Het is voor een goed doel, dat snap ik nu dan eindelijk.
woensdag 12 februari 2014
Memoriad Simulation Software
Vandaag heb ik het memoriad simulatie programa gedownload van: http://www.memoriad.com/memoriadsoftware.asp
Ik ben enigszins koortsig, dus het leek me een goede gelegenheid om eens te proberen wat voor effect dat heeft op mijn geheugentraining.
Ik kon er slechts 10 onthouden in vijf minuten,ik maakte geen fouten, want ik kon aangeven welke ik niet meer wist. De engelse kaarten zijn een beetje verwarrend, maar ik zal het nog een keer proberen als ik me weer wat beter voel.
Affijn, de score om te verbeteren is 19,23. Dat moet een makkie zijn.
Anders dan ik gewend ben, kreeg ik maar 5 minuten, maar wel een minuut 'concentratietijd'
Dat is dus een mooi moment om de codering na te lopen of de plaatsen van de reis te bekijken aan de binnenkant van je ogen.
Daarna is de teller, die aangeeft hoeveel tijd je hebt, erg afleidend
(tenminste ik ben hem niet gewend).
Ik vermoed dat het na enige training juist prettig zal werken.
Ik ben enigszins koortsig, dus het leek me een goede gelegenheid om eens te proberen wat voor effect dat heeft op mijn geheugentraining.
Ik kon er slechts 10 onthouden in vijf minuten,ik maakte geen fouten, want ik kon aangeven welke ik niet meer wist. De engelse kaarten zijn een beetje verwarrend, maar ik zal het nog een keer proberen als ik me weer wat beter voel.
Affijn, de score om te verbeteren is 19,23. Dat moet een makkie zijn.
Anders dan ik gewend ben, kreeg ik maar 5 minuten, maar wel een minuut 'concentratietijd'
Dat is dus een mooi moment om de codering na te lopen of de plaatsen van de reis te bekijken aan de binnenkant van je ogen.
Daarna is de teller, die aangeeft hoeveel tijd je hebt, erg afleidend
(tenminste ik ben hem niet gewend).
Ik vermoed dat het na enige training juist prettig zal werken.
maandag 3 februari 2014
Rene Diekman, slecht geheugen en flow
Van een bevriende psycholoog kreeg ik de tip om eens een boek van Rene Diekman op te zoeken.
Via een tweedehands winkel heb ik nu een boek uit 1950 over geheugentraining.
Ook heb ik van Coach Joe uit Ierland wat andere oefeningen gekregen.
Speedcards wordt een beetje saai en al zit ik nog maar op de 7 minuten in plaats van de 5, ik heb het gevoel, dat er voorlopig niet heel veel meer gaat gebeuren. (Ik moet eerlijk zeggen, dat ik 7 minuten ook al heel goed vind, hetgeen vast de reden is, dat er niks meer gebeurd.)
Ik ben me dus weer breder aan het oriënteren. Ik zou wel iets willen doen met feiten bij mensen onthouden. Ook is er een trucje waarbij je de dag (maandag, dinsdag, etc.) kan vinden bij een bepaalde datum. Om dat te kunnen toepassen, moet je een hoop onthouden en flink wat rekenen.
Een van de dingen die ik meenam uit het boek van Diekman was een verklaring, waarom mensen of vinden dat ze een slecht of een goed geheugen hebben. Er lijkt niet veel tussen te zitten.
Dit komt omdat je als je als kind moeilijk dingen onthoud, je te kampen krijgt met stress, de volgende keer dat je dingen moet onthouden. Andersom werkt het ook: gaat het lekker, dan krijg je juist een ontspannen gevoel.
Toch vind ik het een beetje typisch, ik heb juist wel een beetje spanning nodig, om goed te presteren met mijn geheugen. Ik denk daarom dat het meer gaat om een gevoel van Flow dat zichzelf versterkt.
Als je jezelf precies genoeg uitdaagt, gaat het beter, wil je te hard, dan krijg je stress en wil het juist niet meer. Het is daarom handig je eigen stressbestendigheid te kennen en om een methode te kiezen, die flexibel is qua tempo.
Via een tweedehands winkel heb ik nu een boek uit 1950 over geheugentraining.
Ook heb ik van Coach Joe uit Ierland wat andere oefeningen gekregen.
Speedcards wordt een beetje saai en al zit ik nog maar op de 7 minuten in plaats van de 5, ik heb het gevoel, dat er voorlopig niet heel veel meer gaat gebeuren. (Ik moet eerlijk zeggen, dat ik 7 minuten ook al heel goed vind, hetgeen vast de reden is, dat er niks meer gebeurd.)
Ik ben me dus weer breder aan het oriënteren. Ik zou wel iets willen doen met feiten bij mensen onthouden. Ook is er een trucje waarbij je de dag (maandag, dinsdag, etc.) kan vinden bij een bepaalde datum. Om dat te kunnen toepassen, moet je een hoop onthouden en flink wat rekenen.
Een van de dingen die ik meenam uit het boek van Diekman was een verklaring, waarom mensen of vinden dat ze een slecht of een goed geheugen hebben. Er lijkt niet veel tussen te zitten.
Dit komt omdat je als je als kind moeilijk dingen onthoud, je te kampen krijgt met stress, de volgende keer dat je dingen moet onthouden. Andersom werkt het ook: gaat het lekker, dan krijg je juist een ontspannen gevoel.
Toch vind ik het een beetje typisch, ik heb juist wel een beetje spanning nodig, om goed te presteren met mijn geheugen. Ik denk daarom dat het meer gaat om een gevoel van Flow dat zichzelf versterkt.
Als je jezelf precies genoeg uitdaagt, gaat het beter, wil je te hard, dan krijg je stress en wil het juist niet meer. Het is daarom handig je eigen stressbestendigheid te kennen en om een methode te kiezen, die flexibel is qua tempo.
Abonneren op:
Posts (Atom)